Urodził się 19 I 1873 r. w Krakowie. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1894 obronił pracę doktorską. W latach 1896-1914 wykładał w Wyższej Szkole Handlowej. Po habilitacji na Wydziale Prawa UJ w zakresie ekonomii politycznej (1908), przeszedł kolejne szczeble kariery naukowej, uzyskując w 1916 tytuł profesora zwyczajnego. Działał w Klubie Konserwatywnym, a po wybuchu I wojny światowej w Naczelnym Komitecie Narodowym. W okresie międzywojennym należał do czołowych popularyzatorów liberalizmu ekonomicznego i krytyków interwencjonistycznej polityki kolejnych polskich rządów. Poparł przewrót majowy, a w latach 1928-31 był posłem na Sejm z listy BBWR. Zrzekł się mandatu poselskiego na znak protestu przeciw narastającym w obozie piłsudczykowskim tendencjom autorytarnym. W listopadzie 1939 r. został wraz z grupą profesorów UJ aresztowany przez Niemców i przez kilka miesięcy przebywał w obozie w Sachsenhausen. Zwolniony w lutym 1940 r. brał udział podziemnym nauczaniu, redagował też konspiracyjny Dziennik Polski. W 1945 r, uczestniczył w konferencji moskiewskiej poświęconej utworzeniu Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, był też posłem do KRN i Sejmu Ustawodawczego. W 1948 r. został usunięty z uczelni, a w rok później zrzekł się mandatu poselskiego. Do pracy na Uniwersytecie powrócił na krótko w 1957 r. Zmarł 29 I 1963 r. w Krakowie.
Główne prace: Socjalizm oprawo natury, 1911; Założenia ekonomiki, 1919; Nauka o pieniądzu i kredycie, 1919; Pauperyzacja Polski współczesnej, 1925; Rządy marszałka Pitsudskiego, 1927. Bierny bilans handlowy, 1928; Dolar i zloty, 1935; Chrześcijańska moralność polityczna, 1948.
W 2002 r. ukazała się książka z serii Biblioteka Klasyków Polskiej Myśli Politycznej: Adam Krzyżanowski "Chrześcijańska moralność polityczna" (pod redakcją Miłowita Kunińskiego).
